เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฉู่เจียวอาบน้ำเสร็จเดินลงมา หุ่นยนต์ดูแลบ้านยกข้าวเย็นขึ้นโต๊ะอาหารเรียบร้อยแล้ว
“เสี่ยวฮวา กินข้าวได้แล้ว เธอจะกินยังไง ให้ฉันวางไว้บนพื้นให้ไหม” ฉู่เจียวนั่งลงหน้าโต๊ะอาหารถามมัน
เสี่ยวฮวากระโดดออกจากอ่างอาบน้ำ หยดน้ำบนตัวถูกกิ่งไม้ดูดซับไปในพริบตา เถาวัลย์ทั้งเส้นสดชื่นสะอาดเอี่ยม
มันกระโดดขึ้นเก้าอี้ เถาวัลย์ทั้งเส้นพับทบกัน นั่งเหมือนฉู่เจียว ปลายกิ่งผลิบานดอกไม้สีแดงดอกใหญ่ เปิดปิดได้เหมือนริมฝีปากสีแดงสด ก้านเล็ก ๆ สองก้านม้วนอาหารส่งเข้าปากสีแดงนั้น
มหัศจรรย์จริง ๆ ฉู่เจียวรู้สึกว่าตัวเองได้ความรู้ใหม่เพิ่มอีกแล้ว ดอกไม้นี้กลายเป็นภูตไปแล้วจริง ๆ ยังจะเรียกพืชได้อีกเหรอ น่าจะเป็นสัตว์ที่หน้าตาเหมือนพืชนะ
ยังไงก็ตาม มีเถาวัลย์เป็นเพื่อนกินข้าว ฉู่เจียวรู้สึกว่าอาหารวันนี้อร่อยเป็นพิเศษ ไม่ทันรู้ตัวก็กินข้าวเย็นส่วนของตัวเองจนหมด อิ่มมาก!!!
เสี่ยวฮวากินส่วนใหญ่ของมันจนหมด ยังยื่นกิ่งไม้ออกมาดูดซุปเครื่องในวัวที่เหลือจนเกลี้ยง รู้สึกเหมือนยังไม่อิ่มเต็มที่