ตอนที่ 32 เสี่ยวฮวาผู้น่ารักปรากฏตัว

ต้นไม้ยักษ์รับรู้ได้ว่าฉู่เจียวไม่กลัวมันแล้ว จึงยื่นเถาวัลย์หลายเส้นมาพันรอบตัวเธออย่างเบามือแล้วชูขึ้น ฉู่เจียวเห็นพื้นดินที่ห่างออกไปเรื่อย ๆ แล้วรู้สึกตื่นตระหนกเล็กน้อย

ต้นไม้ยักษ์สัมผัสถึงความกลัวของเธอ เถาวัลย์จึงหยุดชูสูงและแกว่งเบา ๆ อยู่กับที่

เมื่อฉู่เจียวปรับตัวกับความสูงได้แล้ว มองเห็นป่าที่เขียวชอุ่มอยู่ไกลออกไป ก็เริ่มไม่พอใจกับการแกว่งเบา ๆ

“ฮ่า ๆ ๆ ต้นไม้ใหญ่ แกว่งให้สูงกว่านี้อีกหน่อย”

ต้นไม้ยักษ์เหมือนเข้าใจความหมายของฉู่เจียว จึงเพิ่มแรงแกว่ง ยิ่งแกว่งก็ยิ่งสูง

ว้าว~ว้าว~~ว้าว~~~ฉู่เจียวรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะบินขึ้นไปถึงก้อนเมฆ ตื่นเต้นมาก สนุกมากจริง ๆ!!!

ใช้เวลาช่วงเช้าอย่างมีความสุขกับต้นไม้ยักษ์ จนถึงเวลาอาหารกลางวัน ตัดสินใจว่าจะกินข้าวเสร็จแล้วก็ลาต้นไม้ยักษ์น่ารัก

มื้อกลางวันยังกินข้าวกล่อง ต้นไม้ยักษ์ยื่นเถาวัลย์มาทางข้าวกล่องของฉู่เจียวอย่างกระตือรือร้น

“หึ ๆ~ แกกินอันนี้ได้เหรอ” ฉู่เจียวยิ้มแล้วโยนแอปเปิลให้มันหนึ่งลูก