ตอนที่ 26 เตรียมเดินทางข้ามระนาบ

บ่ายสี่โมงเย็น สองแม่ลูกเข็นกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สองใบที่ใช้บังตาผู้คนกลับมาถึงบ้าน แล้วทิ้งตัวลงพักบนโซฟาทันที

ไม่มีสัมภาระอะไรต้องจัดด้วยซ้ำ ของที่ซื้อมาก็อยู่ในมิติของใครของมันแล้ว ตั้งแต่มีมิติระบบ ฉู่เจียวก็เอาสิ่งของติดตัวทั้งหมดไว้ในมิติระบบ ห้องแต่งตัวในห้องนอนตอนนี้เป็นแค่ของประดับ

พอตอนเย็นพ่อฉู่กลับบ้าน สองแม่ลูกก็เอาของที่ได้มาจากหลายวันมาโชว์ให้พ่อฉู่ดู

ฉู่เจียวหยิบกล่องของขวัญสองกล่องที่ห่ออย่างประณีตออกมา พ่อฉู่กับแม่ฉู่คนละกล่อง

“แต๊ง แต๊ง แต๊ง ของขวัญจ้ะ ดูสิว่าชอบไหม”

ของพ่อฉู่เป็นนาฬิกาข้อมือยี่ห้อหนึ่ง ของแม่ฉู่เป็นกำไลทองแท่งใหญ่ที่เธอชอบที่สุด

“อุ๊ย! ลูกซื้อตอนไหน ทำไมฉันไม่เห็นเลย” แม่ฉู่สวมกำไลทองแล้วยิ้มจนปากแทบฉีก

พ่อฉู่ก็สวมนาฬิกาอย่างปลื้มปริ่ม “ชอบ สวยมาก” ของที่ลูกสาวให้ จะไม่ชอบได้ยังไง

“หิหิหิ ชอบก็ดีแล้ว คราวหน้าจะซื้อให้อีก”

เช้าวันถัดมาฉู่เจียวไปที่ดาวร้างแต่เช้า ไม่ได้ไปมาหลายวันแล้ว ตอนเดินเที่ยวในเมือง H ก็เคยเก็บเกี่ยวทางไกลไปครั้งหนึ่ง