ตอนที่ 25 เดินช็อปปิง

ขณะที่ฉู่เจียวมาถึงซูเปอร์มาร์เก็ต แม่ฉู่กำลังยุ่งจนหัวหมุน ครอบครัวน้าลิวตุนของเต็มรถเข็นแล้ว รอไข่ของฉู่เจียวอย่างเดียว

“เจียวเจียว มาแล้วเหรอ รีบเอาไข่ให้น้าลิวสิ พวกเขาจ่ายเงินครบแล้ว รอแค่ไข่นี่แหละ”

ลูกชายกับลูกสะใภ้ของน้าลิวเห็นฉู่เจียวแล้วไม่อยากจะเชื่อ โห ลูกสาวเถ้าแก่เนี้ยสวยขนาดนี้เลย

ฉู่เจียวพยักหน้า ยิ้มให้พวกเขานิดหนึ่ง แล้วช่วยเอาไข่ไปวางบนรถ “น้าลิว กล่องบรรจุของบ้านเราเก็บความสดได้ค่ะ จะแกะกล่องตอนจะกินก็ได้ วางใจได้เลย ถ้าแกะแล้วมีแตกเสียหาย มาที่ซูเปอร์มาร์เก็ตเพื่อรับเพิ่มได้ บ้านเรารับประกันชดใช้ให้ค่ะ”

“ได้เลย ครอบครัวเธอทำอะไรก็พิถีพิถัน ฉันวางใจครอบครัวเธอมาก ขอบใจที่แบ่งไข่ให้พวกเรานะ พวกเรากลับบ้านก่อน หลานฉันกินข้าวเที่ยงเสร็จยังต้องกลับเมือง N อีก” น้าลิวมาอุดหนุนซูเปอร์มาร์เก็ตหลายครั้งแล้ว ของที่ซื้อไม่เคยมีปัญหา

“ลาก่อนน้าลิว เด็ก ๆ เดินทางปลอดภัยนะ” หลังส่งครอบครัวน้าลิวเสร็จ ฉู่เจียวถอนหายใจยาวเฮือก เรื่องเข้าสังคมแบบนี้ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ยังทำให้ประสาทตึงอยู่ดี