กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 ชะตาและดวง
เห็นท่าทางจงเถ้าแก่เนี้ยไม่คิดจะปล่อยให้ข้าไป
ข้าทอดถอนใจแล้วลองคิดอย่างละเอียดดู ก็จริงของเขา เรื่องราวทั้งหลายย่อมต้องเริ่มต้นอย่างไรก็ต้องจบลงอย่างนั้น
จงเถ้าแก่เนี้ยไม่มีตาทิพย์ มองไม่เห็นว่าเหตุการณ์ได้ถูกแก้ไขไปแล้ว จะไปโทษเขาก็ไม่ได้
อย่างไรเสียร้านอาหารของพี่สาวจ้าวก็กำลังรีโนเวทครั้งใหญ่ อีกครึ่งเดือนหรือยี่สิบวันก็ยังไม่เปิดกิจการ จงเถ้าแก่เนี้ย ท่านอยากจะรั้งข้าไว้พักอีกคืน ข้าก็จะทำให้อยู่จนท่านรู้สึกสบายใจหายห่วงไปเลย
ข้าจึงกล่าวว่า:
“ไม่มีปัญหาจงเถ้าแก่เนี้ย ข้าจะพักอยู่ที่นี่ต่ออีกสามวัน เพื่อให้ท่านสบายใจหายห่วงไปเลย”
พอเห็นว่าข้าตกลงจะอยู่ต่อให้เขาถึงสามวัน สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนจากมีเมฆหมอกเป็นสดใสขึ้นมาทันที