กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีหนีงาน
ตอนที่ 216
ถังถังมองเจ้าตัวน้อยในอ้อมแขนอย่างไม่อยากปล่อยมือ ก่อนพามันกลับบ้าน
หน่วนหน่วนกับเหยาเหยาเดินตามติดไม่ห่าง
พอเห็นถังถังจะพาหรงหรงกลับไปห้องของตน หน่วนหน่วนกับเหยาเหยาก็ออกมาคัดค้าน
“แม่ หรงหรงต้องนอนในห้องของฉันกับเหยาเหยา”
พวกเขาลากถังถัง หมายจะพาไปยังห้องของตัวเอง
แต่แรงของพวกเขาน้อยเกินไป จะลากถังถังได้อย่างไร ถังถังยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับแม้แต่น้อย
“หน่วนหน่วน เหยาเหยา หรงหรงต้องอยู่ข้างแม่ ถ้าพวกเธออยากเจอมัน ก็มาที่ห้องแม่ได้” แม้จะรู้แล้วว่าหรงหรงไม่ทำร้ายหน่วนหน่วนกับเหยาเหยา แต่ตอนนี้ถังถังก็ยังไม่วางใจจะปล่อยให้หรงหรงอยู่กับเด็กทั้งสองตามลำพัง