ตอนที่ 215

ตอนที่ 215

เหยาเหยามองเจ้าตัวน้อยในอ้อมแขนหน่วนหน่วน ยังคงกังวลอย่างมาก

แม้เขาจะชอบมันมากเช่นกัน แต่ก็ยังรู้สึกว่าควรบอกถังถัง

“หน่วนหน่วน พวกเราบอกแม่เรื่องหรงหรงดีไหม”

“ไม่ได้ เหยาเหยา นายรับปากว่าจะไม่บอกแม่แล้ว นายกลับคำได้ยังไง” พอหน่วนหน่วนได้ยินเหยาเหยาพูดเช่นนั้น น้ำเสียงก็เจือแววสะอื้นขึ้นทันที

น้ำตาเม็ดโตไหลลงมาไม่หยุด ดวงตาที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตาคู่นั้น ราวกับกำลังตำหนิเขาที่ไม่รักษาคำพูด

เหยาเหยาจนใจจึงยอมประนีประนอม ไม่เพียงบอกถังถังไม่ได้ เขายังต้องช่วยหน่วนหน่วนปกปิดตัวตนของหรงหรงด้วย