กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ถึงแล้ว ที่นี่แหละ”
แคทเธอรีนส่งเสียงร้องอย่างร่าเริง พร้อมกับชี้ไปยังอาคารสูงใหญ่ที่อยู่นอกหน้าต่างรถ
“นี่เป็นพิพิธภัณฑ์ส่วนตัวของเพื่อนฉัน เขาเก็บสะสมภาพวาดชื่อดังไว้มากมายที่นี่ แถมเขายังเป็นคนที่หลงใหลในเครื่องดนตรีอีกด้วยนะ”
ที่นี่……
เซี่ยเฉิงยืนอยู่หน้าอาคารสูงใหญ่นั้น แต่หัวใจกลับรู้สึกล่องลอยอย่างบอกไม่ถูก
สถานที่แห่งนี้ เธอเห็นแล้วรู้สึกคุ้นตามาก
ไม่สิ ถ้าจะพูดให้ชัดเจนก็คือ
อาคารที่สมบูรณ์แบบนี้เธออาจจะไม่ค่อยคุ้นเคยนัก……แต่ถ้ามีกระสุนปืนใหญ่มาถล่มที่นี่สักลูก ทำลายหลังคา ทุบรูปปั้นข้างนอกจนพังยับเยินล่ะก็ เซี่ยเฉิงคงจะรู้สึกว่าที่นี่คุ้นเคยมากแน่ ๆ
อีกอย่าง……