กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ดวงตาของเซี่ยเฉิงเบิกกว้างราวกับกระดิ่งทองแดง
รู้สึกว่าเรื่องราวเริ่มหลุดออกจากที่คาดไว้เล็กน้อย
แต่หรงอวี่ก็ยังพยักหน้าอย่างช้า ๆ และมั่นใจ
“อืม ก็อย่างที่เธอคิดนั่นแหละ… จริง ๆ แล้ว จริง ๆ แล้วแม่ผมชอบทำเครื่องประดับกับเสื้อผ้าพวกนี้มาก สองบริษัทนี้จริง ๆ แล้วเป็นของย่าทวดผมที่เหลือไว้ แม่ผมก็ได้แต่นับว่าเป็นผู้สืบทอด อืม แค่สืบทอดต่อมาเท่านั้น”
เซี่ยเฉิง: …
บริษัทสินค้าหรูระดับท็อปของโลกแบบนี้… กลับเป็นของคุณแม่สามีในอนาคตของฉันงั้นเหรอ?