กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“หึ ๆ ชาเขียวจอมเสแสร้ง เธอกำลังเกลียดฉันอยู่ในใจจริงๆ ด้วยสินะ”
เซี่ยเฉิงตบมือทั้งสองข้างเข้าหากัน เธอไม่รู้สึกว่าโดนหยามเลยแม้แต่น้อย กลับพยักหน้าหงึกๆ อย่างเห็นด้วย
“คุณพ่อดูสิคะ ชาเขียวจอมเสแสร้งพูดคำไหนคำนั้นจริงๆ ด้วย ตอนนี้ที่บ้านก็ยอมพูดความจริงแล้ว”
“ถ้าเธอบอกว่าชอบฉัน ฉันคงไม่เชื่อหรอกค่ะ แต่พอเธอบอกว่าเกลียดฉัน ฉันกลับเชื่อทันทีเลย”
“คุณพ่อว่าไงคะ?”
แม้จะพูดแบบนั้น แต่เขาก็รู้สึกจริงๆ ว่าสิ่งที่ไป๋โหรว... เอ่อ ไป๋โหรวพูดเมื่อกี้ น่าจะเป็นเรื่องจริง
แต่ทำไมพอได้ยินแล้วถึงยังรู้สึกอึดอัดใจขนาดนี้กันนะ?
ที่แท้ในใจไป๋โหรวคิดแบบนี้เองเหรอ?