กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ดื่มเหล้าแก้วแรกหมด เซี่ยเฉิงก็รินให้ไป๋เสี่ยวซานจนเต็มอีกครั้ง
“มา ๆ พวกเรามาต่อกันเถอะ”
“เรื่องที่สองนี้ก็ง่ายมากเช่นกัน ไป๋เสี่ยวซานเธอห้ามไปพูดจาใส่ร้ายป้ายสีชื่อเสียงของตระกูลเซี่ยและตัวฉันเซี่ยเฉิงข้างนอกเด็ดขาด ไม่ว่าจะในรูปแบบไหนก็ไม่ได้ทั้งนั้น! ถ้าเธอกล้าทำแบบนั้น ก็จงสาบานมา… สาบานว่าขอให้หัวตัวเองมีหนองไหล ฝ่าเท้ามีฝีพุพอง ออกจากบ้านโดนรถชน ดื่มน้ำก็สำลักน้ำ ทุกเรื่องไม่สมหวัง ทุกวันอยู่อย่างไม่เป็นสุข”
เซี่ยเฉิงจ้องตาของไป๋โหรว รอให้ไป๋โหรวตอบกลับมา
“เฉิง เฉิงเฉิง อย่างไรฉันก็เป็นภรรยาของพ่อเธอนะ เธอ เธอแช่งฉันแบบนี้ได้ยังไงกัน?!”
ไป๋โหรวมีสีหน้าเจ็บปวดรวดร้าว ราวกับได้รับความอัปยศอดสูครั้งยิ่งใหญ่ น้ำตาก็ไหลพรากออกมาอีกครั้ง
ทว่า…