กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“โอ๊ย เสี่ยวเถียนเถียน ทำไมเธอน่ารักได้ขนาดนี้!”
เซี่ยเฉิงอดไม่ได้ที่จะบีบแก้มน้อย ๆ ของซ่งเถียน
“วางใจเถอะ โลกนี้ยังไม่มีใครทำอันตรายฉันได้หรอก”
“แต่น้ำใจของเสี่ยวเถียนเถียนฉันรับไว้แล้วนะ พอถ่ายรายการเสร็จกลับไป ถึงฉันจะไม่ต้องไปให้เธอปกป้องที่บ้าน แต่…ฉันอยากกินข้าวฝีมือเสี่ยวเถียนเถียนน่ะ จะชวนฉันไปกินข้าวที่บ้านไหม พูดแล้วก็ ฉันยังไม่เคยไปบ้านเธอเลยนะ”
ก็แอบคาดหวังนิดหน่อยนะ
“อือ ๆ ได้สิ ๆ”
ซ่งเถียนพยักหน้ารัว ๆ
เฉิงเฉิงจะมาบ้านฉันมากินมื้อใหญ่ฝีมือฉัน?
ปัดเศษไปมาก็เท่ากับ… เฉิงเฉิงจะได้เข้าบ้านฉันแบบเต็มตัว?
คุณพระช่วย ตื่นเต้นจังเลย