กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซี่ยเฉิง ‘แมวขี้เมา’ แววตาพร่าเลือนสะลึมสะลือ
ในเมื่อหรงอวี่นายส่งตัวเองมาถึงปากส้มลูกนี้เองแล้ว ถ้าไม่ยอมอ้าปากงับเสียหน่อยก็ดูจะไม่ค่อยมีมารยาทแล้วสิ
“ในเมื่อนายยอมฟังฉันหมดทุกอย่าง…”
“งะ งั้น ต่อไปนี้นายห้ามรักษาระยะห่างกับฉันอีกนะ”
หรงอวี่ “ได้ ได้ ได้”
“งะ งั้น ต่อไปนี้ถ้ามีเรื่องอะไรนายต้องบอกฉันตรง ๆ ห้ามปิดบังฉันเด็ดขาด!”
หรงอวี่ “ตกลง ตกลง ตกลง”
“งั้น…งั้นเมื่อกี้ทำไมนายต้องขังฉันไว้นอกห้องด้วย นายให้เหตุผลฉันมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!”
หรงอวี่ “ดะ ได้ ได้…แค่ก!”
หลังจากพยักหน้าไปตามสัญชาตญาณ หรงอวี่ถึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าไม่ถูกต้อง