กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อ๊ะ เสี่ยวเฉียว แกก็รู้สึกเหมือนกันใช่ไหมว่าเจ้านายแกป่วย?”
เซี่ยเฉิงลูบเนื้อตัวน้องหมาของเสี่ยวเฉียวไปทีหนึ่ง
สัมผัสดีจริง ๆ เลยน้า
“ในฐานะเพื่อนสนิท ขาประจำมื้ออาหาร เพื่อนร่วมทีมที่ดีของหรงอวี่……ฉันจะไม่สนใจเขาได้ยังไงกัน?!”
เซี่ยเฉิงลุกพรวดขึ้นมาทันที โยนไม้เสียบของกินในมือทิ้งไป
เธอ เซี่ยเสี่ยวเฉิง ผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรมน้ำมิตรหาใครเปรียบมิได้
“แต่ว่า……ถ้าหรงอวี่ป่วยจริง ๆ เขาก็คงไม่ยอมบอกฉันตรง ๆ หรอกมั้ง?”
เซี่ยเฉิงเริ่มกลุ้มใจขึ้นมาอีกหน่อย
ขนาดเรื่องอาการเบื่ออาหาร หรงอวี่ยังไม่เคยบอกเธอเลยด้วยซ้ำ มีแต่ระบบน้อยน่ารักบอก เซี่ยเฉิงถึงได้รู้
เดี๋ยวก่อน……เมื่อกี้เธอก็เพิ่งเจอหรงอวี่มา ถ้าหรงอวี่ป่วยจริง ๆ ระบบน้อยน่ารักก็น่าจะตรวจพบสิ