กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ราชาเพลงหรง คุณรู้ไหมคะว่านี่มันเรื่องอะไรกัน? ทำไมโรงรถถึงเปิดทิ้งไว้หมดเลยล่ะคะ? แล้วรถข้างในล่ะ?”
เป็นไปตามที่เซี่ยเฉิงคาดไว้ พอโจวเมี่ยวเห็นเซี่ยเฉิงกับหรงอวี่แล้ว ก็เดินตรงไปหาราชาเพลงหรงทันที
ส่วนเซี่ยเฉิงที่ยืนข้างหรงอวี่น่ะหรือ?
นั่นใครกัน?
โจวเมี่ยวไม่คิดจะมองด้วยซ้ำ
ทว่า……
ราชาเพลงหรงผู้สุภาพเรียบร้อยและอ่อนโยนดั่งหยกตามคำร่ำลือ กลับหลบหลีกเธอราวกับหลบงูพิษแมงป่องร้าย แวบเดียวก็อ้อมไปอยู่อีกฝั่งหนึ่งของเซี่ยเฉิง
โจวเมี่ยว: ……ฉันเป็นสัตว์ดุร้ายหรืออย่างไรกัน? คุณทำแบบนี้แล้วฉันจะไปเกาะกระแสความนิยมของคุณได้อย่างไรกันเล่า?!!!
หรงอวี่: ……ดีมาก ฉันแพ้แล้ว จะได้พาเซี่ยเฉิงไปเลี้ยงบุฟเฟต์เสียที
ในห้องไลฟ์สด……