กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
โจวเมี่ยวถือกล่องกุญแจวิ่งเหยาะ ๆ ไปทางโรงจอดรถ แต่ในระหว่างที่กำลังวิ่งนั้น……
ฝีเท้าของโจวเมี่ยวกลับค่อย ๆ ช้าลง
เพราะว่า เธอเห็นร่างหนึ่งที่ทำให้ดวงตาของเธอเป็นประกาย……
“เจียงม่อ!”
โจวเมี่ยวกวักมือเรียกด้วยรอยยิ้มสดใส เจียงม่อที่เดิมทีใกล้จะถึงโรงจอดรถแล้วจำต้องหยุดฝีเท้าลง
“เจียงม่อ นายก็หาเจอกุญแจแล้วเหมือนกันเหรอ?”
โจวเมี่ยววิ่งเหยาะ ๆ ไปข้างกายเจียงม่อ มองกุญแจในมือของเขาแล้วแบ่งปันข้อมูลด้วยรอยยิ้มหวาน
“งั้นก็ดีเลยสิ เมื่อกี้ฉันเห็นเฉินฉีหาเจอตั้งสามดอกคนเดียวเลย เฉินฉีเขาสุดยอดจริง ๆ เลยนะ”
เจียงม่อ: “อืม”