กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เสียงแหลมแสบแก้วหูของผู้หญิงดังจนเซี่ยเฉิงปวดหู
ยังจะให้คนเขากินของอร่อย ๆ อย่างสงบสุขได้อยู่ไหมเนี่ย!
เซี่ยเฉิงหันขวับไปด้วยความหงุดหงิด ก็พอดีเห็นผู้หญิงในชุดราตรีสีทองคนหนึ่งข้าง ๆ กำลังเงื้อแขนขึ้นเตรียมจะ ‘ลงมือสังหารอันโหดเหี้ยม’ ใส่พนักงานเสิร์ฟที่อยู่ด้านข้าง
และพนักงานเสิร์ฟคนนั้น…
“เพียะ!”
มือที่หญิงสาวฟาดลงมาไม่ได้กระทบลงบนใบหน้าของพนักงานเสิร์ฟที่กำลังตัวสั่นงันงก
ทว่ากลับถูกมือเรียวบางแต่ทรงพลังข้างหนึ่งคว้าจับเอาไว้กลางอากาศโดยตรง
ไม่ต้องบอกก็รู้ มือแห่งความยุติธรรมข้างนี้ย่อมมาจากเซี่ยเฉิงอย่างแน่นอน
“เธอ… เซี่ยเฉิง?!”
“เธอรีบปล่อยฉันนะ เจ็บ เจ็บ เจ็บ!!!”