กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หน้ากำแพงที่มีลายเซ็น
เซี่ยเฉิงในชุดกระโปรงตัวสวย... ในที่สุดก็รู้สึกถึงความผิดบาปที่ห่างหายไปนาน
แม้จะมีเพียงแค่นิดเดียวก็ตาม
“ขอโทษทีนะ ฉันลืมเธอไปอีกแล้ว”
จ้าวเหลียงเฉิน: “ผมชินแล้วครับ”
กระทั่งได้ยินคำว่า "อีกแล้ว" ออกมาจากปากของเซี่ยเฉิง เขากลับรู้สึกซึ้งใจขึ้นมานิด ๆ เสียด้วยซ้ำ
เซี่ยเฉิงยังจำได้ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก ช่างหายากเหลือเกิน ฮือ ๆ
เซี่ยเฉิง: ...นั่นสินะ ต่อไปควรทำดีกับจ้าวเหลียงเฉินให้มากกว่านี้หน่อยไหม?
หลังจากเซี่ยเฉิงและจ้าวเหลียงเฉินเซ็นชื่อตัวเองลงบนกำแพงลายเซ็นเสร็จ ก็ถูกพิธีกรดักไว้เสียก่อน