บทที่ 301 ใครกันแน่ที่โง่

บทที่ 301 ใครกันแน่ที่โง่

ซูเจิ้งหยางแสดงท่าทีเที่ยงธรรมเปี่ยมคุณธรรมอย่างเต็มที่ ราวกับว่าฉีต่งเสียนที่ยืนอยู่ตรงหน้าคืออาชญากรชั่วช้าช้าสามารที่ก่อกรรมทำเข็ญมานับไม่ถ้วน

หลังจากได้ยินคำพูดของซูเจิ้งหยาง ฉีต่งเสียนก็อดไม่ได้ที่จะอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะถามยิ้มๆ แบบไม่ถึงดวงตาว่า "สารวัตรซูเจ๋งขนาดนี้เลยเหรอ ตัดสินคดีไม่ต้องใช้หลักฐาน ฟังความข้างเดียวก็พอแล้ว?"

ซูเจิ้งหยางหัวเราะหยัน สะบัดมือใหญ่พลางเอ่ยเสียงเย็น "แกเป็นตัวอะไร ถึงกล้ามาสอนฉันตัดสินคดี? ฉันบอกว่าแกผิด แกก็ต้องผิด!"

"ต่อให้แกจะบริสุทธิ์จริงๆ แต่ต่อหน้าฉัน แกก็มีความผิด!"

"ถ้าแกบังอาจขัดขืน กล้าตั้งข้อสงสัยกับฉัน นั่นก็ถือว่ามีความผิดเพิ่มขึ้นอีกกระทง!"