บทที่ 300 เรียกพวก

บทที่ 300 เรียกพวก

จังหวะที่ก้าวถอยหลบมีดสามคม ส้นเท้าหลังก็ยกขึ้น ปลายเท้าแตะพื้นไว้มั่น

ในเสี้ยววินาทีนั้น ชายหนุ่มย่อเข่าโก่งตัว พุ่งทะยานไปข้างหน้าทันที!

"ตูม!"

บอดี้การ์ดที่ถือมีดสามคมรู้สึกราวกับมีรถไฟความเร็วสูงขบวนหนึ่งกำลังพุ่งเข้าชนตรงหน้า กลิ่นอายกดดันอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านจนแทบหายใจไม่ออก!

เขารู้สึกว่าการเคลื่อนไหวของมือและเท้าในเวลานี้ช้าจนผิดปกติ ไม่สามารถแทงมีดออกไปอีกครั้งเพื่อสกัดการโจมตีของฉีต่งเสียนได้เลย

เขาเข้าใจแล้ว ไม่ใช่ว่ามือเท้าช้าลง แต่เป็นความเร็วในการตอบสนองของกล้ามเนื้อและข้อต่อตามไม่ทันความเร็วในการสั่งการของระบบประสาทแล้ว!