กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 237 เปิดห้อง
สายฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างบ้าคลั่ง
ม่านฝนตัดขาดซุ้มขายหนังสือพิมพ์และคนสองคนที่อยู่ข้างใต้ ออกจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง
ในตอนที่หยางกวนกวนถูกฉีต่งเสียนโอบกอดเพื่อหลบฝน นอกจากความเขินอายจนทำตัวไม่ถูกแล้ว เธอกลับรู้สึกถึงความปลอดภัยอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนอย่างน่าประหลาด
ทว่า ปืนกระบอกนั้นที่ดันอยู่บนตัวมันช่างชวนให้ลำบากใจเหลือเกิน ทำให้ในใจเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก จนเกิดความคิดอยากจะสะบัดตัวออกจากอ้อมแขนแล้ววิ่งฝ่าสายฝนออกไป
“ฝนตกหนักจริง ๆ...”
หญิงสาวทำได้เพียงหันหน้ามองออกไปข้างนอก พลางเอ่ยประโยคเดิมซ้ำเพื่อทำลายความกระอักกระอ่วน
“ใช่ ตกหนักมาก ตกนานกว่านี้หน่อยก็ดี”
ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ