บทที่ 235 สายฝนโปรยปราย

บทที่ 235 สายฝนโปรยปราย

"ประธานฉี เมื่อกี้ฉันว่ายังไงนะ?"

"คิดจะกล่อมให้นายใหญ่หวงถอนทุนคืนมา มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว แต่นายก็ยังไม่เชื่ออีก?"

"ทีนี้ เชื่อหรือยังล่ะ?"

หยางกวนกวนเหลือบมองฉีต่งเสียนพลางเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงแฝงความสะใจเล็กๆ

ฉีต่งเสียนวาดมือกลับมาเขกมะเหงกเข้าที่หน้าผากเธอทันที แรงดีดทำเอาหญิงสาวร้องอุทานด้วยความเจ็บปวด มือเรียวกุมหน้าผากทรุดตัวลงนั่ง น้ำตาคลอเบ้าขึ้นมาทันตา

"อยากโดนดีใช่ไหม?" ชายหนุ่มถามเสียงเรียบ

หยางกวนกวนได้แต่ทำหน้ามุ่ยไม่กล้าพูดอะไรอีก ทั้งที่เธอก็พูดความจริงแท้ๆ!

หวงฉีปินยิ้มให้ฉีต่งเสียนก่อนกล่าวว่า "ปรมาจารย์ฉี พวกเราซาบซึ้งในความหวังดีของคุณนะ แต่เรื่องที่คุณพูดมา มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย!"