บทที่ 182 เกินเยียวยา

บทที่ 182 เกินเยียวยา

"ถ้าเขายอมขอโทษประธานหลี่ของพวกเรา ฉันอาจจะลองพิจารณาปล่อยไปก็ได้"

ฉีต่งเสียนเอ่ยเสียงเรียบ ขณะที่ก้นยังคงนั่งทับอยู่บนร่างของผู้อำนวยการเกาอย่างมั่นคง

ผู้อำนวยการเกาแผดเสียงลั่นด้วยความโกรธจัด "จะให้ฉันขอโทษงั้นเหรอ? ไม่มีวันซะหรอก! ยกเว้นแต่แกจะมีปัญญาฆ่าฉันให้ตาย!"

"แน่นอนว่าคงไม่ฆ่าแกหรอก ฆ่าคนมันผิดกฎหมายนี่นา" ฉีต่งเสียนตอบ

จ้าวเทียนลู่ไม่มีอารมณ์มาฟังเขาพูดไร้สาระ จึงเอ่ยด้วยสีหน้าเย็นชา "ประธานฉี กรุณาลุกขึ้นเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นผมจะใช้มาตรการขั้นเด็ดขาด!"

ระหว่างที่พูด มือของเขาแตะอยู่ที่ปืนพกประจำกาย แววตาเฉียบคมดุดัน ดูท่าทางไม่ได้ล้อเล่นเลยสักนิด