บทที่ 181 แค่ยังไม่ชิน

บทที่ 181 แค่ยังไม่ชิน

“ทำไมล่ะ ล้อเล่นนิดล้อเล่นหน่อยไม่ได้หรือไง?”

ผู้อำนวยการเกามองฉีต่งเสียนด้วยรอยยิ้มไม่เชิงยิ้ม ไม่ได้สนใจความรู้สึกของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย

ฉีต่งเสียนสีหน้าเย็นชา แววตาเป็นประกายวาบขึ้นมา

ผู้อำนวยการเกาหัวเราะพลางเอ่ยว่า “แกขู่ฉัน ฉันก็ไม่กลัวสักนิด ใครจะไปกลัวไอ้คนที่กำลังจะเข้าคุกกันล่ะ?”

“เมื่อกี้ไม่ได้ยินชัดๆ ใช่ไหม?”

“งั้นฉันจะพูดให้ฟังอีกรอบ!”

คนทีติดตามมาต่างพากันหัวเราะร่า ในสายตาของพวกเขา ฉีต่งเสียนก็เป็นแค่ลูกไก่ในกำมือ

“ช่างเถอะ อย่าไปสนใจพวกนักเลงแบบนี้เลย” หลี่อวิ๋นหว่านแค่นเสียงเย็น ดึงแขนฉีต่งเสียนไว้เพื่อไม่ให้เขาฟิวส์ขาดจนลงไม้ลงมืออีก