บทที่ 177 ความโอหัง

บทที่ 177 ความโอหัง

“เรื่องนี้คงต้องถามเธอเองแล้วล่ะ”

ฉีต่งเสียนยักไหล่ หากไม่ใช่อวี้เสี่ยวหลงปรากฏตัวได้ประจวบเหมาะขนาดนี้ ก็ไม่รังเกียจที่จะสั่งสอนผู้หญิงหยิ่งยโสอย่างหลงย่าหนานสักหน่อย

หลี่อวิ๋นหว่านพูดเสียงขรึม “นายพลอวี้มาได้จังหวะพอดี เธอเป็นลูกน้องของท่าน ควรจะอบรมสั่งสอนให้ดีบ้าง!”

หญิงสาวเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดอย่างละเอียด ทำให้อวี้เสี่ยวหลงฟังแล้วใบหน้าถึงกับมืดครึ้มลง

หลงย่าหนานเห็นสีหน้าของอวี้เสี่ยวหลงไม่สู้ดี ก็รีบก้มหน้าลงทันที ไม่กล้าปริปาก

“เพราะฉะนั้น อวี้เสี่ยวหลง ในฐานะเจ้านาย เธอควรให้คำตอบกับพวกเราจะดีกว่า”