บทที่ 176 ความเป็นธรรม

บทที่ 176 ความเป็นธรรม

หลี่อวิ๋นหว่านไม่คิดเลยว่าหลงย่าหนานกับพวกจะเผด็จการขนาดนี้

นอกจากจะไม่ยอมอธิบายอะไรแล้ว ยังเข้ามาจับเธอกดลงกับพื้น เตรียมจะกักตัวไว้ แถมยังบอกว่าจะฟ้องร้องเธออีกด้วยงั้นเหรอ?!

"ทำกันได้ดีนี่!"

ในตอนนั้นเอง เสียงอันเย็นชาเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

หลงย่าหนานยังไม่ทันได้สติ ร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามาถึงตรงหน้า เงื้อแขนใช้ศอกกระแทกใส่คนที่จับหลี่อวิ๋นหว่านอยู่ทันที!

"ตึ้ง!"

เสียงทึบดังสนั่น ร่างของคนคนนั้นลอยกระเด็นออกไปราวกับว่าวสายป่านขาด กระแทกเข้ากับหน้าผาหินอย่างแรงจนสลบเหมือดไปทันที

"เป็นอะไรไหม?" คนที่มาก็คือฉีต่งเสียน เขารู้ว่ามีการปิดเขา และกลัวว่าหลี่อวิ๋นหว่านจะเข้ามาไม่ได้ จึงตั้งใจออกมารับ