บทที่ 128 ลูกชายผู้บัญชาการตำรวจ

บทที่ 128 ลูกชายผู้บัญชาการตำรวจ

"พากันกลับ? น้ำบ่อไม่ยุ่งกับน้ำคลองงั้นเหรอ?"

"หึๆๆ พูดเป็นเล่นไปได้"

"บริษัทของฉันโดนมันพังยับเยินขนาดนี้ นายพูดแค่น้ำบ่อไม่ยุ่งกับน้ำคลองแล้วจะให้เลิกรากันไปง่ายๆ หรือไง?"

เมื่อฉีต่งเสียนได้ยินคำพูดของหวังเป้า ก็หัวเราะออกมาทันทีพลางส่ายหน้าเล็กน้อย

จ้าวเฉียงเองก็เดือดดาลเช่นกัน "พี่เป้า หมายความว่ายังไง? ฉันโดนซ้อมน่วมขนาดนี้ เรื่องนี้จะให้จบลงแค่นี้เหรอ?!"

หวังเป้าชะงักไปอีกรอบ นึกไม่ถึงว่าทั้งสองฝ่ายต่างไม่ยอมให้เรื่องนี้จบลงง่ายๆ ซ้ำยังคิดจะเอาเรื่องกันให้ถึงที่สุด ซึ่งทำให้เขารู้สึกอับจนปัญญาในใจ

"น้องชาย สถานการณ์มันบังคับนะ!"

"นายดูให้ดีๆ สิ คนของกลุ่มบริษัทตระกูลเซี่ยงมากันตั้งเยอะขนาดนี้ ลูกน้องของฉันมือไม้ไม่ว่างพอหรอก..."