บทที่ 127 เผชิญหน้า

บทที่ 127 เผชิญหน้า

"สิบนาที! แกคอยไปอีกสิบนาทีเลย!"

"หลังจากสิบนาทีนี้ ต่อให้แกจะคุกเข่าโขกหัวจนแตก หรือแก้ผ้าผู้หญิงคนนี้ประเคนให้ ฉันก็ไม่มีวันปล่อยแกไปแน่!"

"ช่วงเวลาสิบนาทีที่เหลืออยู่ก็รีบสั่งเสียซะเถอะ!"

จ้าวเฉียงตะคอกเสียงกร้าวพลางยัดโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋า จ้องมองฉีต่งเสียนด้วยความเคียดแค้นชิงชังถึงขีดสุด

หลี่อวิ๋นหว่านเดินเข้ามาหาชายหนุ่มด้วยความใจหายใจคว่ำ ก่อนจะเอ่ยถามเสียงเบา "นายไม่เป็นไรใช่ไหม? เมื่อกี้คนตั้งเยอะรุมนายคนเดียวเลย!"

"รุมอะไรกันล่ะ เห็นๆ อยู่ว่าฉันล้มพวกมันเรียบอยู่คนเดียว" ฉีต่งเสียนหัวเราะหึๆ ท่าทางผ่อนคลายอย่างมาก