บทที่ 58 ทวงเงิน

บทที่ 58 ทวงเงิน

"น้าผัง ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น..."

ต่อให้ฉีต่งเสียนจะเป็นยอดฝีมือผู้ไร้เทียมทาน แต่ก็ไม่ทันตั้งตัวกับฝ่ามือที่ฟาดลงมาอย่างกะทันหันของผังซิ่วหยุน ทำเอาเขาถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย

ผังซิ่วหยุนหน้าดำคร่ำเครียด "ใช่ ตอนนั้นนายเดาว่าจางซื่อเรียลเอสเตทจะหอบเงินหนี แล้วนายก็เดาถูก พวกเราไม่ได้เชื่อใจนาย! แต่ นี่คือเหตุผลที่นายต้องมาสมน้ำหน้าพวกเราในตอนนี้งั้นเหรอ?"

"คุณเฉียว ดูลูกเขยที่คุณหามาสิ บ้านเราเกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ พวกญาติโกโหติกาพากันมาทวงหนีบดวงถึงบ้าน แต่เขากลับยังมาสมน้ำหน้า แถมยังหัวเราะอีก!"

"คนแบบนี้ ยังจะให้อยู่ในบ้านอีกเหรอ?"

เฉียวกั๋วเทาก็หน้าตาดูไม่ได้เช่นกัน "ต่งเสียน ตอนนั้นพวกเราไม่ฟังนาย มันเป็นความผิดของพวกเราเอง แต่ว่า..."