บทที่ 57 ลาภลอยจากฟ้า

บทที่ 57 ลาภลอยจากฟ้า

เมื่อฉีต่งเสียนได้ยินเช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะนิ่งคิดไป

คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่านี่จะเป็นเรื่องโชคร้ายที่แฝงไว้ด้วยโชคดี และโชคดีที่แฝงไว้ด้วยโชคร้ายอย่างแท้จริง

จางซื่อเรียลเอสเตทหอบเงินหนีไป ตระกูลเฉียวทุ่มเงินลงไปตั้งหลายสิบล้าน แต่พอทางนั้นเพิ่งจะหนีไป ทางมณฑลกลับเปิดประชุมเพื่อเตรียมพัฒนาหุบเขาสังหารเป็นพื้นที่สำคัญทันทีเนี่ยนะ?

ถ้าจางซื่อเรียลเอสเตทยื้อต่อไปอีกสักไม่กี่วัน ไม่แน่ว่าอาจจะพลิกฟื้นจากเจียนเจียนจะล้มละลายขึ้นมากลายเป็นเค้กชิ้นปลามันของเมืองจงไห่อีกครั้งทันทีก็ได้

น่าเสียดายที่จิตใจมนุษย์นั้นมักจะละโมบและขลาดเขลา พอเห็นว่าตัวเองกำลังจะล้มละลายก็คิดแต่จะหอบเงินหนี ไม่คิดจะบริหารบริษัทต่อเลยสักนิด