กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หลังลู่สือเหยียนกลับมาจากการแข่งขันคณิตศาสตร์ หนิงหรานก็ซื้อตั๋วคอนเสิร์ตอีกครั้ง
“หรานหราน ผมไม่คู่ควรจะไปดูคอนเสิร์ตกับคุณอีกแล้วเหรอ?”
หนิงหรานพิงหมอน มองข้อมูลศิลปินที่หลี่เหวินส่งมาให้ตัวเอง
“ไม่เช่นนั้นฉันลงทุนสร้างซีรีส์ให้คุณสักเรื่องดีไหม ฝีมือการแสดงของคุณเทียบได้กับราชาจอเงินเลย”
เรื่องการแกล้งทำเป็นน่าสงสาร ไม่มีใครสู้ลู่เหวินโจวได้
“ซื้อตั๋วให้คุณด้วยแล้ว ตอนนี้จะนอนได้หรือยังคะ ประธานลู่?”
มีเรื่องหนึ่งที่หนิงหรานคิดมานานแล้ว เธอรู้สึกว่าลู่เหวินโจวไม่ควรบริหารบริษัท เขาจริง ๆ ควรไปเป็นวิทยากร
ผู้ชายคนนี้พูดจาเก่งเกินไปจริง ๆ บ่นได้ไม่หยุดเลย
“ลูกจำไว้นะ ห้ามเอาอย่างพ่อของลูกเด็ดขาด”
“พ่อผมเมาอีกแล้วใช่ไหมครับ ถึงได้ดึงคุณแม่คุยไม่หยุด”