กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เสิ่นหมิงอีนั่งอยู่ตรงนั้นจนแทบถูกหนิงหรานทำให้โมโหจนเสียสติ
เมื่อเห็นว่าบนโต๊ะไม่มีอะไรเลย เธอก็ลุกขึ้นจากโซฟาทันที
“แม้แต่น้ำสักแก้วก็ไม่เตรียมไว้ เธอยังเห็นฉันเป็นแม่สามีอยู่ไหม?”
“ฉันเตรียมน้ำไว้รอให้คุณสาดใส่ฉันหรือไง?”
หนิงหรานลุกตามขึ้นมา ก่อนยกมือจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่
“ฉันไม่เชื่อว่าเหวินโจวจะโง่ถึงขนาดโอนทรัพย์สินทั้งหมดมาเป็นชื่อเธอ เขาไม่กลัวหรือว่าเธอจะมีเจตนาไม่บริสุทธิ์?”
ที่จริงเสิ่นหมิงอีเชื่อไปแล้ว เพียงแต่ยังปากแข็งอยู่
ถ้าเธอไม่เชื่อ แล้วจะมีปฏิกิริยารุนแรงถึงขนาดนี้ได้อย่างไร