กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หนิงหรานอาบน้ำเสร็จแล้วก็รอเหยียนเหยียนอยู่ในห้องนอน พอเห็นว่าเด็กน้อยผ่านไปนานขนาดนี้ยังไม่มา ก็คิดจะไปแวะดูที่ห้องเด็กสักหน่อย
เธอเพิ่งจะลงจากเตียง ก็ได้ยินเสียงดังอยู่ที่หน้าประตูห้องนอน
นึกว่าเหยียนเหยียนอุ้มหมอนเดินมา แต่พอประตูห้องเปิดออกถึงได้รู้ว่าคนที่อุ้มหมอนไม่ใช่เหยียนเหยียน แต่เป็นพ่อของเหยียนเหยียน
“มาทำอะไร ที่บอกให้คืนนี้ไปนอนห้องนอนแขกไม่ใช่เหรอ”
หนิงหรานขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่าเขาพูดอะไรกับเหยียนเหยียน ถึงได้หลอกล่อเด็กน้อยอยู่หมัด
“เหยียนเหยียนหลับแล้ว อยู่ห้องนอนแขก”
หนิงหรานหัวเราะในลำคอ “ได้ ความเจ้าเล่ห์ที่มีอยู่หน่อยเดียวนี่เอาไปใช้กับลูกตัวเองจนหมดเลยนะ”