กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ไอ้ตัวเล็กนี่มากวนคุณอีกแล้วเหรอ”
ลู่เหวินโจวโยนลูกบอลในมือลงกับพื้น แล้วหันไปถามหนิงหรานประโยคหนึ่ง
“เหยียนเหยียนเชื่อฟังดีนะ ไม่ได้กวนอะไรเลย”
ถ้าเอาสองพ่อลูกมาเทียบกัน เหยียนเหยียนเชื่อฟังกว่าเขาไม่รู้กี่เท่า
“ตอนเที่ยงผมไปบ้านใหญ่มาหน่อย ปู่ดุผมยกใหญ่เลย...”
หนิงหรานมองเขา ปรามให้ลู่เหวินโจวอย่าพูดเรื่องนี้ต่อหน้าลูก
“เหยียนเหยียน ถือลูกบอลไปเล่นตรงโน้นนะ แม่ขอคุยกับพ่อสองคำ”
เจ้าตัวเล็กรับคำ แล้วเขี่ยลูกบอลบนพื้นไปข้าง ๆ ลุกขึ้นไปหาของเล่นอื่นบนชั้นวาง
“ปู่รู้เรื่องนี้แล้วด้วยเหรอ”