กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หนิงหรานถามลู่สือเหยียนว่ารู้ไหมว่าเครื่องบินของกู้เฉินออกกี่โมง เจ้าตัวเล็กรู้แค่ว่าเป็นเที่ยวบินวันนี้ แต่ไม่ค่อยแน่ใจว่าออกกี่โมง
“ไม่รู้ว่าเครื่องออกกี่โมง พวกเราอาจต้องรออยู่ที่สนามบินนานมาก หรือไม่เครื่องบินของกู้เฉินอาจออกไปแล้วก็ได้ พอเราไปถึงสนามบินก็อาจคว้าน้ำเหลว”
ลู่สือเหยียนหันไปมองลู่เหวินโจว ก่อนเอ่ยเรียก “พ่อ”
วันนี้อารมณ์ของชายหนุ่มค่อนข้างดี หากเป็นเวลาปกติ เขาอาจไม่ยอมรับปากคำขอของเด็กคนนี้ก็ได้
“ฉันจะให้ฉินเจี่ยนไปตรวจสอบดู ถ้ากู้เฉินออกเดินทางไปแล้ว พวกเราก็ไม่ต้องไปสนามบิน”
ลู่สือเหยียนพยักหน้า ตอนที่พ่อโทรศัพท์ เขายืนฟังอยู่ข้าง ๆ ตลอด
“กู้เฉินขึ้นเครื่องกี่โมงครับ?”