กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
เพื่อไม่ให้เจ้าเด็กนี่พูดจาเพ้อเจ้ออีก หนิงหรานจึงยื่นมือไปปิดปากเล็ก ๆ ของเขา
“กินข้าวก่อน แล้วค่อยพูดเรื่องพวกนี้ ถ้าพ่อตีลูก ฉันไม่ห้ามหรอก”
หนิงหรานให้เหยียนเหยียนนั่งบนเก้าอี้เด็กสำหรับทานอาหาร ลู่เหวินโจวเป่าเกี๊ยวของเจ้าตัวเล็กให้หายร้อนแล้ว ตอนนี้ยกมาให้ก็กินได้เลย
เมื่อเห็นพ่อใส่กุ้งแห้งลงในเกี๊ยวของตัวเอง เจ้าตัวเล็กก็หันไปมองผู้ชายคนนั้น บังเอิญสบตากับลู่เหวินโจวพอดี
“ขอบคุณพ่อ”
ถึงเพิ่งจะโดนตีมา แต่ปากเล็ก ๆ ของลู่สือเหยียนก็ยังหวานเหมือนเดิม
“ไม่ต้องขอบคุณ”
หลังกินอาหารเช้าเสร็จ หนิงหรานกับลู่เหวินโจวก็พาเจ้าตัวเล็กออกเดินทาง