กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“เพราะเป็นลูกสาวตัวเอง เลยจะใส่ร้ายกันยังไงก็ได้งั้นเหรอ”
หนิงหรานหันไปมองลู่เหวินโจวแวบหนึ่ง มีเขาอยู่ข้าง ๆ เธอไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีกสักคำ
ความรู้สึกปลอดภัยแบบนี้ช่างหนักแน่นจริง ๆ
“ประธานลู่เข้าใจผิดแล้ว เมื่อกี้หนิงหราน...”
ลุงใหญ่หนิงอยากจะเอ่ยแก้ตัว แต่กลับถูกลู่เหวินโจวสวนกลับไปเสียก่อน
“พวกคุณทำให้ภรรยาผมขายหน้าในงานแบบนี้ แล้วยังจะหันมาขอร่วมงานกับผมอีก”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ของลู่เหวินโจว ทุกคนก็เงียบลง
พวกเขาคิดไม่ออกในทันทีว่าที่ลู่เหวินโจวออกโรงหนุนหนิงหรานนั้น เพราะหน้าตาของตระกูลลู่ หรือเพราะเขามีความรู้สึกกับหนิงหราน