กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หลังจากลู่เหวินโจวอธิษฐานเสร็จ หนิงหรานก็ลุกขึ้นเปิดไฟในห้องส่วนตัว
ลู่สือเหยียนใช้มือเล็ก ๆ ปิดตาตัวเอง เห็นได้ชัดว่ายังไม่ค่อยชินกับแสงแบบนี้
เจ้าตัวเล็กปรับสายตาได้แล้วจึงค่อยเอามือออกจากดวงตา
“กินกับแกล้มหน่อย ดื่มแต่เหล้าเมาง่าย”
ลู่เหวินโจวคีบเนื้อชาโยวกู่ซื่อชิ้นหนึ่งใส่จานของเธอ
หนิงหรานหยิบตะเกียบขึ้นมาชิม เธอเคยมาร้านอาหารแห่งนี้แล้ว 2 ครั้ง
รสชาติอาหารของร้านนี้เรียกได้ว่าอยู่ในระดับมาตรฐานเท่านั้น แต่บรรยากาศดีมาก โดยเฉพาะตอนกลางคืน ทิวทัศน์ด้านนอกจะสวยเป็นพิเศษ
หนิงหรานต้องจองล่วงหน้าถึงครึ่งเดือนกว่าจะจองห้องส่วนตัวนี้ได้
“ฉันไปห้องน้ำแป๊บหนึ่ง พวกคุณกินกันก่อน”