กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ถ้าอาจารย์หยางอยากซ้อมบทด้วยกันก็รอหลังอาหารค่อยว่ากันเถอะ อีกอย่างฉันว่าถ้าคุณไปขอคำแนะนำจากผู้กำกับน่าจะเหมาะกว่ามาถามฉัน”
พอหนิงหรานพูดจบก็หันหลังขึ้นรถบ้านของตัวเองไปเลย
เจินเจินตามมาข้างหลัง พอขึ้นรถบ้านก็ปิดประตูทันทีเป็นสิ่งแรก
“พี่หราน อาจารย์หยางยังยืนอยู่ตรงนั้นเลย”
เจินเจินมองผ่านหน้าต่างไป เห็นหยางหนานยังยืนอยู่ข้างนอกรถบ้านของพวกเธอ จึงลดเสียงลงแล้วพูดกับหนิงหรานประโยคหนึ่ง
“ไม่ต้องไปสนเขา”
หนิงหรานหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูก่อน
เมื่อก่อนถ่ายละครที่กองถ่าย ขอแค่มีเวลาพักเธอต้องดูบทท่องบทพูดแน่นอน