กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ตอนออกจากสตูดิโอส่วนตัว หนิงหรานจงใจเหลือบมองเวลา
ถ้าไปบริษัทของลู่เหวินโจวตอนนี้ ก็น่าจะไปถึงก่อนเขาเลิกงานพอดี
แต่ระหว่างทางอาจเจอรถติดเพราะเป็นช่วงเวลาเร่งด่วนตอนเย็น
“ลูกรัก ยังอยากไปบริษัทของพ่อไหม?”
“อยาก!”
เมื่อได้ยินลู่สือเหยียนพูดเช่นนั้น หนิงหรานก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ค้นหาเบอร์ของลู่เหวินโจวแล้วโทรออก จากนั้นจึงส่งโทรศัพท์ให้เจ้าตัวเล็ก
“พูดกับพ่อเอง”
เหยียนเหยียนเพิ่งจะอ้าปากพูด ทางฝั่งชายหนุ่มก็รับสายพอดี
“พ่อ!”
เจ้าตัวเล็กเรียกลู่เหวินโจวด้วยเสียงอ้อแอ้