กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“นายพูดกับพี่สาวแบบนั้นได้ยังไง? ต่อให้พี่พูดไม่ถูก แต่นายเป็นน้องชายก็ไม่ควรเสียมารยาทแบบนี้”
เฉียวซินเยว่ยื่นมือไปดึงแขนเสื้อหนิงจิ่นเซิ่ง ทำทีเหมือนกำลังอบรมลูกชายของตัวเอง แต่ความจริงกำลังตำหนิหนิงหรานว่าก่อเรื่องโดยไม่รู้จักกาลเทศะ
“ฉันกำลังพูดอยู่ นายจะสอดปากทำไม แม่ไม่เคยสอนหรือว่าอย่าขัดจังหวะเวลาคนอื่นพูด?”
หนิงหรานหันไปมองหนิงจิ่นเซิ่ง ประโยคนี้ทำให้สีหน้าของสองแม่ลูกเปลี่ยนไปทันที
หนิงเซี่ยฮวนกับหนิงสืออี้หันไปมองหนิงหราน
ถ้าเป็นวันอื่น หนิงเซี่ยฮวนอาจสวนหนิงหรานกลับไปสองประโยค แต่วันนี้เธอไม่อยากเข้ามายุ่ง
เมื่อเห็นว่าแม่กับน้องชายของเธอขายหน้าต่อหน้าหนิงหรานไปแล้ว หากตอนนี้เธอยังพูดออกมา คนที่ขายหน้าก็จะกลายเป็นตัวเธอเอง