กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
หนิงหรานตื่นเต้นเกินไป ตอนหันไปมองลู่เหวินโจว มือของเธอยังดึงแขนเขาเบา ๆ
ลู่สือเหยียนได้ยินเสียงพ่อกับแม่ จึงหันไปมองทางพวกเขาแวบหนึ่ง
เจ้าตัวเล็กหลบเด็กคนอื่น ๆ แล้ววิ่งตรงมาหาหนิงหรานกับลู่เหวินโจว
“พ่อ แม่!”
พอครูเห็นลู่สือเหยียนวิ่งออกไปกะทันหัน ก็รีบเรียกชื่อเขา
แต่เหยียนเหยียนไม่สนใจ ถ้ารั้วไม่สูงเกินไป เขาอาจปีนออกจากโรงเรียนอนุบาลมาแล้ว
“พ่อ อุ้มผมหน่อย”
เจ้าตัวเล็กยื่นมือไปทางลู่เหวินโจว ถ้าพ่ออุ้มเขาไว้ ก็ต้องออกไปได้แน่นอน
“ไม่ได้นะลูกรัก ตอนนี้ยังไม่เลิกเรียน”
หนิงหรานเห็นว่าเด็กคนนี้เอาจริง จึงรีบห้ามเขาไว้