กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
“ฉันตัดสินใจแล้ว พี่เหวิน เหยียนเหยียนยังเล็ก ช่วงหลายปีที่ผ่านมา ฉันทำงานหนักมานานพอแล้ว ตอนนี้แค่อยากมีเวลาให้ลูกมากขึ้น”
หลี่เหวินได้ยินเธอพูดแบบนั้นก็อดยกมือขึ้นนวดหว่างคิ้วไม่ได้
“ได้ ยังไงเธอก็ตัดสินใจแล้ว ฉันพูดไปมากกว่านี้ก็ไม่มีประโยชน์”
เธอเองก็ทำงานให้หนิงหราน เจ้านายบอกว่าจะพัก แล้วหลี่เหวินจะมีความเห็นอะไรได้อีก?
หลังจากหนิงหรานจัดการเรื่องงานเรียบร้อยแล้ว เธอก็มองเวลา
ตอนนี้ยังเร็วอยู่ เพิ่งบ่าย 2 โมงกว่า ๆ ลู่เหวินโจวน่าจะต้องรออีกประมาณ 1 ชั่วโมงกว่าจะมาถึง
“ศิลปินที่สตูดิโอส่วนตัวของเราเพิ่งเซ็นสัญญาเข้ามาไม่กี่คนนั้นเป็นยังไงบ้าง?”