กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จารึกนภา
ตอนที่ลู่เหวินโจวกับหนิงหรานพาเด็กกลับถึงบ้าน ป้าเจียงก็เพิ่งทำอาหารเย็นเสร็จพอดี
“คุณลู่ คุณนาย พวกคุณกินข้าวข้างนอกมาแล้วหรือคะ?”
เมื่อเห็นถุงในมือของชายหนุ่ม ป้าเจียงจึงเอ่ยถามขึ้น
“ซื้อมาให้เหยียนเหยียน เขากินได้น้อย เลยไม่ได้กินมาก”
หนิงหรานอธิบายให้ป้าเจียงฟัง
ร้านอาหารจานด่วนนั้นมีสนามเด็กเล่นในร่มอยู่ด้านใน เธอจึงพาเจ้าตัวเล็กไปเล่นอยู่พักหนึ่ง
สงสัยว่าจะเล่นจนเหนื่อย เหยียนเหยียนจึงเริ่มง่วงตั้งแต่ระหว่างทางกลับ
“ให้แม่อุ้มกลับห้องไปพักดีไหม ให้พ่อไปกินข้าว”
หนิงหรานยื่นมือไปรับลู่สือเหยียนมาอุ้มไว้ในอ้อมแขน แล้วเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“อืม”