ตอนที่ 2 แม่ไม่ชอบเหยียนเหยียนเหรอ?

ขณะที่หนิงหรานคิดว่าลู่เหวินโจวไม่อยากให้เธอไปรับเหยียนเหยียน เขาก็เอ่ยขึ้น

“ไม่ต้องบอกครู คุณเข้าไปในโรงเรียนอนุบาลได้เลย ครูรู้ว่าคุณเป็นแม่ของเหยียนเหยียน”

หนิงหรานขานรับเบา ๆ แล้วคิดจะวางสาย แต่ก็รู้สึกว่าทำแบบนั้นคงเสียมารยาท

“ขอบคุณค่ะ”

ก่อนวางสาย เธอยังไม่ลืมเอ่ยขอบคุณลู่เหวินโจว

เขามองโทรศัพท์มือถือที่หน้าจอดับไปแล้ว จ้องอยู่นานก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นอย่างอดไม่ได้

ส่วนผู้จัดการโครงการเห็นรอยยิ้มบาง ๆ ที่มุมปากของประธานลู่ ก็เข้าใจว่าเขาพอใจแผนงานของตัวเองมาก

“ประธานลู่ ถ้าท่านเห็นว่าแผนงานไม่มีปัญหาอะไร ผมจะให้ทีมเริ่มดำเนินการเลยครับ”