เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 425 รังแกคนสมองพัง
ดาบของสุริยบดีชักออกมาได้แค่ครึ่งนิ้วก็ค้างเติ่งอยู่ตรงนั้น จะดึงออกก็ไม่ใช่ จะเก็บเข้าฝักก็ไม่เชิง
จู้จิ่วเกอเห็นพวกนั้นไม่ขยับ เลยทิ้งตัวนอนแผ่ลงบนกระดานหมากหยกขาวเสียเลย
สองมือประสานวางไว้บนหน้าท้อง หลับตาลงด้วยสีหน้าสงบนิ่งเป็นสุข
“ข้าแบไต๋แล้วกัน” นางพูดด้วยน้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย “ข้ากลายเป็นคนไร้ค่าไปแล้ว พลังปราณไม่เหลือสักกะผีก แถมยังความจำเสื่อม จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าพวกเจ้าเป็นใคร ตอนนี้ข้าไม่มีประโยชน์อะไรสักอย่าง พวกเจ้าอยากแก้แค้นก็รีบหน่อย อย่ามาขัดจังหวะข้าไปเกิดใหม่ เผื่อชาติหน้าจะได้ไปเกิดในตระกูลดี ๆ กับเขาบ้าง”
พอเห็นสีหน้าของอีกฝ่ายที่ฟ้องชัดเจนว่า ‘นี่คือสิ่งที่พวกเจ้าต้องการเหรอ มารังแกคนสมองพังเนี่ยนะ?’ สี่มหาเทพบดีก็พากันยืนเหวอ
ห้วงดวงดาวเงียบกริบราวกับป่าช้า