กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 424 สุริยันจันทราดารากาล
จู้จิ่วเกอมองสีหน้าของหลงหรานที่เปลี่ยนไวยิ่งกว่าพลิกหน้าหนังสือ พลางยกมือกดขมับ
“พอได้แล้ว ไม่ต้องครวญครางแล้ว รู้แล้วว่าเจ้ามีความชอบมาก”
หลงหรานกอดแขนนางไว้ข้างหนึ่ง อีกข้างก็จ้องเขม็งไปยังเฟิ่งสือที่อยู่ด้านหลังนาง พลางพึมพำเสียงเบา “เดิมทีก็มากอยู่แล้ว”
เฟิ่งสือ “...ข้าเฝ้าปรนนิบัติประมุขตระกูลของข้าไม่ห่างกายมาหมื่นปีเชียวนะ! เจ้าปลาไหลตัวน้อยอย่าคิดจะมาเสี้ยมให้แตกคอกัน!”
หลงหรานถลึงตาใส่เขา เขาก็หดคอกลับไป
พอหลงหรานเหนื่อยใจจนกลอกตา เขาก็จ้องกลับมาอีกรอบ
อู๋เซี่ยงยืนกอดอกอยู่ข้างๆ ดูงิ้วเรื่องนี้จนหนำใจแล้ว ในที่สุดก็เปิดปากพูด