ตอนที่ 421 หน้าตาแสบตาไปหน่อยจริง ๆ

ตอนที่ 421 หน้าตาแสบตาไปหน่อยจริง ๆ

เสียงขย้อนนั้นดังฟังชัดเป็นพิเศษ ท่ามกลางเสียงโห่ร้องกึกก้องปานฟ้าถล่มของเหล่าผู้บำเพ็ญนอกรีตนับหมื่น

“อุแหวะ——”

เป่ยเฉินโก่งตัวค้อมลง มือหนึ่งยึดเสากระดูกขาวข้างกายไว้ อีกมือปิดปากแน่น

เสื้อคลุมยาวปักดิ้นทองที่เขาเพิ่งทำความสะอาดเสร็จ โดนแอ่งเลือดกระเซ็นเปื้อนเป็นจุดสีแดงคล้ำอีกสองหยด

เป่ยเฉินก้มลงมองแวบหนึ่ง

ชั่วขณะต่อมา เขาก็ยิ่งอาเจียนหนักกว่าเดิม

“อุแหวะ—— สกปรก... โสโครกเกินไปแล้ว... อุแหวะ!”

ไอ้อาการแบบนี้ มันติดต่อกันได้

เดิมทีจู้จิ่วเกอก็แค่รู้สึกว่ามันบาดตาบาดใจ แต่พอเป่ยเฉินอ้วกนำ บวกกับกลิ่นคาวเลือดเนื้อเน่าที่หมักหมมฟุ้งอยู่ในอากาศ ท้องไส้นางก็ปั่นป่วนขึ้นมาทันที