ตอนที่ 321 ช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย

ตอนที่ 321 ช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย

ตอนที่เสิ่นอี๋เฟิงเดินลงบันไดหินมา ลั่วชิงเสวี่ยกำลังพิงเสาหินนอกประตูเขาพลางเช็ดเลือดที่มุมปาก

โดนสายฟ้าฟาดลงมาสามสาย ชายกระโปรงทั่วร่างของนางถูกเผาไหม้เกรียมไปหมด ผมเผ้าก็หลุดลุ่ยไปมากกว่าครึ่ง

เฮ่อจิงเฉินคุกเข่าข้างหนึ่งอยู่ตรงหน้านาง กำลังจะยื่นยาเม็ดส่งให้

พลันรู้สึกถึงบางอย่าง จึงหันหลังกลับไปมอง

สายตาหลายคู่จับจ้องไปที่เด็กชายพร้อมกัน

เสิ่นอี๋เฟิงยืนอยู่บนขั้นบันไดสูงสุด ยืนย้อนแสงจนมองสีหน้าไม่ค่อยชัด กำลังมองลงมาที่พวกเขาจากที่สูง

ลั่วชิงเสวี่ยเงยหน้า สบตากับเขาชั่วครู่

เด็กชายจึงใช้พลังปราณส่งของในมือออกไป