ตอนที่ 282 นางเป็นกางเกงในหรือไง

ตอนที่ 282 นางเป็นกางเกงในหรือไง

หลงหรานชะงักไป ดื่มน้ำผลไม้ไปอึกใหญ่ สายตากวาดมองแนวสันเขาที่อยู่ไกลๆ

เหมือนจะยังคิดหาข้ออ้างดีๆ ไม่ทัน นางอ้าปากค้างแล้วก็หุบลง กรอกตาไปมาสองรอบ สุดท้ายก็กระแทกขวดน้ำผลไม้ลงกับพื้นดังกึก

“ทำไมเจ้าต้องคอยจี้จับผิดทุกคำพูดขนาดนี้ด้วยเนี่ย”

“ก็เพราะเจ้าหลุดปากเอง” จู้จิ่วเกอพูดอย่างไม่ไว้หน้าสักนิด “ตงโจวก็คือแดนโสมมใช่ไหมล่ะ ถ้าข้าจำไม่ผิด เจ้าดูเหมือนจะหลุดปากไม่ใช่แค่ครั้งเดียวแล้ว หลงหราน เจ้าไม่ใช่คนของตงโจว”

หลงหรานจ้องหน้านางอยู่นาน สุดท้ายก็ฮึดฮัดออกมาคำหนึ่งโดยไม่ปฏิเสธ

“ก็ได้ ถือว่าเจ้าหูไวแล้วกัน”

นางหยิบขวดน้ำผลไม้จากพื้นขึ้นมาเขย่าๆ พอพบว่าหมดแล้วก็วางลงไปใหม่ น้ำเสียงเริ่มเปลี่ยนไปจากเดิม